Όλο το χρόνο περιμένουμε το καλοκαίρι. Γκρινιάζουμε πότε θα σταματήσει να βρέχει, πότε επιτέλους θα βάλουμε τα καλοκαιρινά, να κάνουμε κάνα μακροβούτι, να πάρουμε τις άδειες μας, να πάμε διακοπές. Φυσικά δεν είναι μόνο αυτά. Αυτά τα λέμε σ’ ένα δείπνο που μας έχουν καλέσει και φροντίζουμε να μην πετάξουμε καμιά κοτσάνα.

Στο αυτί του κολλητού μας θα λέγαμε άντε να ρθει το καλοκαίρι να φλερτάρουμε λίγο ή πολύ (να δείξουμε στις τουρίστριες από που πάνε για την Κνωσό), να μαυρίσουμε όσο πάει, να δείξουμε το καινούργιο tattoo που κάναμε, να δείξουμε τους κόπους του χειμερινού γυμναστηρίου, να περάσουμε ρε αδερφέ λίγες μέρες χωρίς να κουνήσουμε το μικρό μας δαχτυλάκι, γιατί κατά βάθος είμαστε τεμπελόσκυλα. Για τις δε γυναίκες το καλοκαίρι είναι η όαση της επίδειξης, του χρωματικού συγχρονισμού υποδημάτων, ρούχων, κοσμημάτων, της έλξης μέσω ποικίλων αρωμάτων και μυρωδιών. Η γυναίκα το καλοκαίρι είναι σαν το αρσενικό παγώνι που ανοίγει την εντυπωσιακή χρωματιστή ουρά του σε σχήμα βεντάλιας για να εντυπωσιάσει το θηλυκό.

Έρχεται, λοιπόν, ο Ιούνιος και αρχίζουμε όλοι να ξεπηδάμε σιγά σιγά από τα σπίτια σαν αρκούδες που μόλις ξύπνησαν από χειμερία νάρκη. Στην αρχή είναι το στάδιο γνωριμίας. Νέες εικόνες, νέες γνωριμίες, όλοι είμαστε διστακτικοί στις κινήσεις. Βλέπεις είχαμε συνηθήσει την εικόνα και τον ήχο της τηλεόρασης. Μπαίνει ο Ιούλιος κι έχουμε άλλο αέρα. Το βήμα είναι πιο γρήγορο, οι αποφάσεις πιο άμεσες. Το σπίτι μας χρησιμεύει κυρίως για «μαμ, κακά και νάνι». Μπαίνει ο Αύγουστος. Πανζουρλισμός! Είμαστε όλοι έξω σαν τις φώκες στριμωγμένοι σ’ ένα βράχο, μια παραλία να ρουφάμε ηλιαχτίδα, ηλιαχτίδα τον ήλιο. Ξαφνικά όλη η ζωή μεταφέρεται από τους καναπέδες και τις τηλεοράσεις, στις ξαπλώστρες και τα αντηλιακά. Τα σπίτια μένουν πίσω άδεια να θυμίζουν πως πέρασε ο χειμώνας, ευάλωτα πλέον σ’ ένα ριφιφί.

Όλο το έξω λοιπόν γεμίζει από κόσμο. Άλλοι την περνάνε όλη μέρα στις κοντινές παραλίες, παρέα με μια ρακέτα και μια μπάλα. Αυτοί που αντέχουν ακόμα στην κρίση θα πάνε να τα φάνε κάπου στο Αιγαίο πιθανόν σ’ ένα πολυτελές ξενοδοχείο. Αυτοί που δεν αντέχουν την κρίση, ίσως να πάνε κι αυτοί Αιγαίο, αλλά μάλλον σε νησιά που με το ζόρι βρίσκουν ένα βαρκάρη για να κάνει το δρομολόγιο. Είναι κι αυτοί οι έξυπνοι, που λένε σιγά μην τα φάω εδώ που είναι όλα υπερκοστολογημένα, κι αποφασίζουν να δουν αν κουνιούνται οι βάρκες στην Αίγυπτο, στην Πορτογαλία, στο Μαρόκο. Είναι πάλι άλλοι, που έχουν μπουχτήσει με το τσιμέντο, τη δυνατή μουσική και την κολώνια και αποφασίζουν «να την δουν» Ροβινσώνας Κρούσος σε κάποιες από τις παραλίες που έχουν δραπετεύσει από τις ξαπλώστρες ξενοδόχων. Σε αυτούς τους τύπους δεν τους αρέσει καθόλου το άσπρο σημάδι από το μαγιό! Είναι και κάποιοι πιο κουζουλοί, που το καλοκαίρι το βλέπουν σαν μια τέλεια περίοδο για να ανεβάσουν την αδρεναλίνη τους οπότε αρχίζουν με λίγο κατάδυση, πεζοπορία και σέρφινγκ και καταλήγουν με αναρρίχηση, παρά πέντε και bungee jumping. Υπάρχουν και οι ανάποδοι που έβγαιναν όλο το χρόνο και τώρα το καλοκαίρι θέλουν να ηρεμήσουν, οπότε παίρνουν τα βουνά και από τη δροσιά του πλατάνου χαζεύουν αφ’υψηλού τους άλλους να κάνουν βουτιές ο ένας πάνω στον άλλο. Φυσικά δεν απουσιάζουν και οι άνθρωποι-ερπετά, που δεν το κουνάνε από την πόλη ή το χωριό τους και σαν ταριχευμένα ζώα αράζουν ολημερίς σε μια καφετέρια ή ένα καφενείο και τινάζουν τη στάχτη του τσιγάρου τους με την ταχύτητα του χαμαιλέοντα. Τέλος, υπάρχουν και οι ισορροπιστές (θα μπορούσαμε να τους πούμε και ζηλιάρηδες ή δεν ξέρουν τι θέλουν) οι οποίοι τα κάνουν όλα από λίγο.

Το καλοκαίρι είναι για όλους, άσχετα από τη θέση, την τσέπη ή το χαρακτήρα, μια καλή συγκυρία για να ξεφύγουμε λίγο από τη «μαυρίλα» της εποχής και να παραμερίσουμε για λίγο την δικαιολογημένη μας γκρίνια. Είναι μια καλή ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τους ανθρώπους και τη φύση κι όχι την καινούργια σειρά του MEGA και το καινούργιο ριάλιτι του ANT1. Και μην το αφήνετε να περνάει έτσι ανεκμετάλλευτο γιατί πλησιάζει Δευτέρα και θα ‘ναι μια πολύ δύσκολη εβδομάδα!

του Μάνου Λυπάκη _ m.lypakis@freevox.gr