Η ARTATHINA αποτελεί, μάλλον, τη μεγαλύτερη ετήσια εικαστική εκδήλωση της χώρας μας, που με την συμμετοχή 58 γκαλερί (από 9 χώρες) και 40 φορέων, μας έδωσε για μια ακόμη χρονιά, από 12-15 Μαΐου 2011, την ευκαιρία να απολαύσουμε ένα πανόραμα της σύγχρονης ελληνικής και διεθνούς τέχνης μέσα από τα έργα 300 και πλέον καλλιτεχνών αλλά και ένα πολυσυλλεκτικό παράλληλο πρόγραμμα με videoart, ντοκυμαντέρ, ομιλίες, εκπαιδευτικά προγράμματα κ.ά.

Λίγο πριν τη φετινή ARTATHINA, λοιπόν, αναρωτήθηκα, για μια ακόμη φορά, «τι είναι τέχνη;» και αποτυγχάνοντας πάλινα καταλήξω κάπου, βολεύτηκα με την απλουστευμένη θεώρηση πως «τέχνη» είναι, αν μη τί άλλο, ό,τι ο καθένάς μας, είτε δημιουργός είτε ως αποδέκτης, αντιλαμβάνεται ως «τέχνη».

«Σοφόν – ίσως πείτε – το ασαφές», όμως, αυτηηαπλούστευση αποδεσμεύει το νου μου και την ψυχή μας, από περιττά κριτήρια ή προκατάληψεις,αυξάνοντας την δεκτικότητά μας ως αποδέκτες ή απελευθερώνοντας την έκφρασή μας ως δημιουργοί.

Προσωπικά, με αυτο το φιλελεύθερο πνεύμα, περιπλανήθηκα στη φετινη 17η διοργάνωση ARTATHINA 2011, στην προσπάθεια μου να αφουγκραστώ… όσα η τέχνη θέλει να μας πει.

Αλήθεια, για εσάς τι είναι «τέχνη»….;

 

του Κωνσταντίνου Σταυρακάκη