Τον Αύγουστο του 2008 μπήκα σε ένα αεροπλάνο με τη βαλίτσα μου γεμάτη ρούχα και πράγματα για ένα χρόνο ζωής στην επαρχία Κένεμα της Σιέρα Λεόνε. Η περίοδος αυτή ήταν μια απο τις πιο συγκλονιστικές της ζωής μου. Κάθε μέρα μια καινούργια περιπέτεια. Κάθε μέρα μια πρωτόγνωρη εμπειρία σε μια απο τις χώρες με την πιο υψηλή παιδική θνησιμότητα στον πλανήτη. Ένας τόπος που η καθημερινή διαβίωση είναι ένας αγώνας επιβίωσης που δεν έχω συναντήσει όμοιό του σε άλλα ταξίδια μου.

Χιλιάδες ιστορίες που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Δύσκολο να τις συνοψίσω σε μία παράγραφο. Θέλω μόνο να κεντρίσω το ανθρωπολογικό σας ενδιαφέρον στο φαινόμενο που ονομάζεται «Secret societies της Σιέρα Λεόνε». Πρόκειται για αρχαία κοινωνικά ιδρύματα στην ακτή της Δυτικής Αφρικής, που πρωταρχικός σκοπός τους είναι η ρύθμιση της σεξουαλικής ταυτότητας και κοινωνικής συμπεριφοράς των ανθρώπων. Οι «μυστικές κοινωνίες» παραμένουν καθοριστικός παράγοντας, μολονότι κρυφός, στις πολιτικές σχέσεις μεταξύ πόλης και υπαίθρου αλλά και μεταξύ ανδρών και γυναικών. Κάθε μία έχει ένα κρυφό «όπλο» και τα μέλη της προστατεύονται από αυτή την ιδιαίτερη δύναμη. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου το 1991 με 2002, τα μέλη μιας από τις ομάδες του RUF (Revolutionary United Front) ισχυριζόταν πως η «μυστική κοινωνία» τους, τους έκανε αόρατους στις σφαίρες των εχθρών. Τελετές στα βάθη της ζούγκλας συνδεδεμένες με τις «μυστικές κοινωνίες», σχετίζονται επίσης με ένα από τα υψηλότερα ποσοστά FGM (Female Genital Mutilation) στον κόσμο, με 97% των γυναικών να έχουν υποστεί κλειτοριδοεκτομή σε ηλικία 9-10 ετών.

της Μαρίας Τσόλκα