Οι Godfathers σχηματίστηκαν από τις στάχτες των Sid Presley Experience και θεωρούνται μία από τις σπουδαιότερες rock’n’roll μπάντες της Βρετανικής μουσικής σκηνής.

Η θρυλική βρετανική rock & roll μπάντα έκανε την εμφάνισή της στην Κρήτη πριν λίγες μέρες και είχαμε την τύχη να συνομιλήσουμε με τον κιθαρίστα του συγκροτήματος, Del Bartle.

Συνέντευξη των Godfathers στο Μάριο Μεσσαριτάκη

1. Τελειώσατε το τουρ σας στην Ελλάδα. Πώς νιώθετε που επιστρέψατε στη χώρα μας για να παίξετε μερικά από τα αγαπημένα σας κομμάτια;

Τα συναισθήματα ποικίλουν. Εγώ προσωπικά, όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, δεν είχα ξαναεπισκεφθεί την Ελλάδα, είτε για δουλειά είτε ως τουρίστας. Ο συνεργάτης μου είναι μεγάλος θαυμαστής της χώρας σας και έχει έρθει πολλές φορές. Προφανώς τώρα οι μέρες είναι δύσκολες, όπως παρακολουθούμε καθημερινά κι από τις ειδήσεις. Ελπίζουμε να φέραμε έστω λίγο ενθουσιασμό στο ελληνικό κοινό. Εμείς οι ίδιοι πάντως είχαμε πολύ όμορφες εμπειρίες αυτές τις δύο εβδομάδες.

2. Διαλυθήκατε σαν μπάντα το ’91, όμως απρόσμενα το 2008 ανακοινώσατε την επιστροφή σας επανακυκλοφορώντας το ντεμπούτο σας άλμπουμ. Ποιοι λόγοι σας οδήγησαν στην επανένωση;

Η δική μου ιστορία είναι κάπως διαφορετική. Εγώ ήμουν μαζί με τον Chris, ιδρυτικό μέλος του “The Sid Presley Experience”, της μπάντας που αποτελούνταν από εμένα, τον Chris, τον Peter και τον Kevin Murphy στις αρχές του ‘80. Αφού κάναμε μεγάλη πρόοδο στην indie σκηνή της εποχής και κυκλοφρήσαμε μερικούς extended play δίσκους και κάναμε διάφορες εμφανίσεις σε ραδιόφωνο και τηλεόραση, χωριστήκαμε το 1985 και ακολουθήσαμε διαφορετικούς δρόμους. Προφανώς γνωρίζετε την ιστορία του Chris και του Peter με το συγκρότημα The Godfathers. Εγώ κι ο Kevin βγάλαμε ένα άλμπουμ με τη μπάντα “The Unholy Trinity”, η οποία κάτι κατάφερε στη σύντομη ύπαρξή της. Στη διάρκεια των επόμενων χρόνων έκανα διάφορα πρότζεκτ και είχα την τύχη να συνεργαστώ με μερικούς σπουδαίους καλλιτέχνες όπως: Joe Boyd, Morphine, Robert Wyatt, Mikey Dread κ.α.

Συναντήθηκα αρχικά με τον Chris και τον Peter το 2007, και σε κάποιο σημείο το 2008, μετά τις πρώτες συναυλίες επανένωσης ως “Godfathers” φτάσαμε να συζητάμε μήπως φτιάχναμε κάποιους ήχους μαζί, ίσως να ξανασχηματίζαμε το “The Sid Presley Experience”. Όταν όμως ο Kris Dollimore αποχώρησε στις αρχές του 2009, τότε αποφασίσαμε να προχωρήσουμε και να αναμείξουμε τις ιδέες μας και πάλι.

Μετά από αυτό οι δύο έφυγαν αργότερα την ίδια χρονιά και ήρθε ο Grant (ο οποίος είχε παίξει με τους Godfathers κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ‘90) και η μπάντα πλέον έμοιαζε περισσότερο με αληθινή μπάντα με τη δική της ταύτοτητα και κατεύθυνση (ποτέ δε μου άρεσε να κάνω αυτόν τον τύπου φόρο τιμής με το παλιό στυλ σε σκηνικό δρόμου). Προφανώς η λογική του να ζούμε οι 4 μας ουσιαστικά στις 4 γωνίες της Βρετανίας και της Ιρλανδίας αποτελούσε πρόκληση, αλλά πρόκληση που αξίζει τον κόπο.

3. Πιστεύεις ότι η μουσική σας έγινε πιο ώριμη μετά την επανένωσή σας;

Δεν πιστεύω ότι ισχύει κάτι τέτοιο – με την καλή έννοια. Το πιο σημαντικό στοιχείο για μένα είναι ότι όταν δουλεύουμε ένα πρότζεκτ στο στούντιο, η ενέργεια που βγάζουμε παραμένει ίδια με αυτή όταν εγώ και ο Chris πρωτοτζαμάραμε τις ιδέες μας στο Νότιο Λονδίνο το 1980.

Συχνά όταν ακούω για καλλιτέχνες που «ωριμάζουν» απλά αναστενάζω και συνήθως απλά αναστενάζω από βαρεμάρα όταν ακούω αυτό που έχουν ανακαλύψει! (Eric Clapton;)

4. Τελικά τι είναι αυτό που ενώνει τον κόσμο πιο πολύ, η μουσική ή οι ιδέες;

Και τα δύο σίγουρα. Η δημιουργική τέχνη τρέφει την πραγματικότητα και η δημιουργικότητα είναι αυτή που κάνει την πραγματικότητα να αξίζει.

5. Το νέο σας άλμπουμ κυκλοφόρησε δωρεάν από το διαδίκτυο. Αυτό είναι το μέλλον της μουσικής βιομηχανίας;

Δωρεάν download; Αυτό είναι νέο για μένα!! – Το νέο άλμπουμ δεν θα είναι διαθέσιμο μέχρι κάποια στιγμή μέσα στο 2012, όταν πλέον είμαστε χαρούμενοι με αυτό αφού δεν υπάρχει λόγος να περιμένεις όλο αυτόν τον καιρό και να αφήνεις ελέυθερη τη «γαλοπούλα» νωρίτερα!

6. Υπάρχει κάποιο γεγονός που πραγματικά σας σημάδεψε στη διάρκεια της μουσικής σας καριέρας;

Όχι ακριβώς, αλλά σίγουρα το να είσαι μέλος των The Sids για 3-4 χρόνια, και να παλεύεις ενάντια στις πιθανότητες, να ζεις με το επίδομα ανεργίας στις καταλήψεις του Νότιου Λονδίνου, είναι σίγουρα καταστάσεις που μας σημάδεψαν! Σήμερα δυστυχώς υπερβολική μουσική παράγεται από ανθρώπους προνομιούχους, μιας και μόνο αυτοί μπορούν να αντέξουν οικονομικά και να περάσουν το χρόνο που χρειάζεται. Όμως αυτοί οι άνθρωποι δεν θα έχουν ποτέ το πάθος μέσα τους και ως εκ τούτου θα παράγουν στείρα, ρηχή, άσχετη και προκατασκευασμένη μουσική :-(

7. ”Birth, School, Work, Death”, είναι ο τίτλος ενός από τα άλμπουμ σας. Στις μέρες μας και με την οικονομική κρίση που επικρατεί, τα πράγματα είναι πολύ δυσοίωνα. Τι τίτλο θα δίνατε σε αυτό το άλμπουμ αν το κυκλοφορούσατε σήμερα;

Το ”Birth, School, Work, Death”, είναι ένας τίτλος που παραμένει πάντα επίκαιρος. Όμως ένα από τα τελευταία μας τραγούδια έχει τίτλο “Back Into The Future”. Αυτός είναι ένας κατάλληλος ύμνος για τον σημερινό αναβρασμό που επικρατεί.

Ελπίζουμε να περάσατε όμορφα στην Κρήτη. Σας περιμένουμε και του χρόνου για να πλημμυρίσετε το νησί μας με τη μουσική σας.

Εμείς ευχαριστούμε που μας κάνατε να νιώσουμε τόσο άνετα και ευπρόσδεκτοι. Ελπίζουμε να κάναμε για λίγο το νησί να «ροκάρει» κι ευχόμαστε να σας ξαναδούμε σύντομα.