συνέντευξη του Μάνου Μεσαρχάκη στο Νικόλα Λουκάκη

Με το Μανώλη ήμαστε φίλοι από πολύ παλιά και είμαι σε θέση να ξέρω πως είναι από τους λίγους ανθρώπους που γνωρίζουν τόσο καλά την Κρήτη μιας και όποτε βρίσκει ευκαιρία, χρόνια τώρα, καταφεύγει είτε στο βουνό είτε στη θάλασσα του νησιού εξερευνώντας ακόμα και τις πιο άγνωστες γωνιές της.

Αναρριχητής, σπηλαιολόγος και λάτρης των φαραγγιών σίγουρα έχει κάτι παραπάνω να μας προτείνει…

Υ.Γ.: Ο Μάνος τα τελευταία χρόνια διαχειρίζεται το μαγερείο «ΚΟΥΖΙΝΑ ΕΠΕ» στα Χανιά και μαζί με τη μητέρα του μας προσφέρει γεύσεις από όλες τις περιοχές της Κρήτης. Αν βρεθείτε εκεί, μη διστάσετε να του ζητήσετε και ταξιδιωτικές πληροφορίες. Θα σας εξυπηρετήσει ευχαρίστως.

Τι διαδρομές θα πρότεινες στους περιπατητές της Κρήτης τον Αύγουστο;

Ο μήνας Αύγουστος λόγω των υψηλών θερμοκρασιών της εποχής θέλει ιδιαίτερη προσοχή. Τη θερμοπληξία την έχουμε στο τσεπάκι αν πάμε απροετοίμαστοι, έχοντας τη λανθασμένη εντύπωση ότι μας χτυπάει ο δροσερός αέρας του βουνού. Άρα, είναι προτιμότερο να επιλέξουμε διαδρομές χαμηλότερου υψομέτρου και με κάποια σχετική κάλυψη από δέντρα (όπου υπάρχουν βέβαια, αφού μαδάρες τις λένε…), ή παραθαλάσσια μονοπάτια με συχνές στάσεις για μπάνιο τις δύσκολες ώρες.

Προτεινόμενες διαδρομές: Αγιος Ιωάννης – Αγια Ρουμέλη, Κουστογέρακο – παραλία Τρυπητής – Σούγια, παραλιακό μονοπάτι Ε4 από Παλαιόχωρα μέχρι Σφακιά.

Ποια όμορφα φαράγγια καταλήγουν σε εξίσου όμορφες παραλίες; (Με προσοχή να μη γνωστοποιήσουμε τα ομορφότερα μέρη…)

Τα φαράγγια έχουν την τιμητική τους κατά την διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών. Ο συνδυασμός του όμορφου και σχετικά εύκολου περπατήματος και των παραλιών που βρίσκονται στις εξόδους αυτών, είναι κάτι το ονειρικό. Πάντα στα τελευταία λεπτά της πεζοπορίας ανυπομονείς την ώρα που θα βάλεις το δακτυλάκι σου στο παγωμένο νερό της θάλασσας.

Πέρα από τα γνωστά φαράγγια, αυτά της Αγίας Ειρήνης, Ίμβρου, Αράδαινας με τις αντίστοιχες παραλίες της Σούγιας, του Φραγκοκάστελου και των Μαρμάρων, ιδιαίτερη θέση καταλαμβάνουν και αυτά της Ελυγιάς, της Τρυπητής και του Κλάδου.

Και στα τρία χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή και κάποιον που να ξέρει καλά το δρόμο μιας και δεν υπάρχει συγκεκριμένο μονοπάτι. Συνήθως, η διάσχισή τους γίνεται σε δύο μέρες μιας και η προσέγγισή τους γίνεται από αρκετά ψηλά, έχοντας διασχίσει κάνα – δυο βουνά που αγγίζουν τα 2.000 μέτρα. Η ομορφιά και η αγριάδα τους όμως σε κάνουν να αναθεωρήσεις πολλά από αυτά που ήξερες για την κρητική πανίδα και χλωρίδα…

Το “clue” πάλι είναι οι παραλίες τους που βρίσκονται στη μέση του πουθενά. Το πώς θα φύγεις από εκεί είναι άλλη υπόθεση…

Δύο – τρία λόγια για την πόλη των Χανιών και τι θα πρότεινες στον επισκέπτη… (tips) 

Η πόλη των Χανίων ιδιαίτερα τον Αύγουστο αποκτά μια άλλη όψη. Μεταμορφώνεται. Βάζει τα αέρινα καλοκαιρινά της και πλανεύει όποιον βρεθεί στο διάβα της. Η πλάνη αυτή μέσα από το συνοθύλευμα των εικόνων και των πραγμάτων δύσκολα βρίσκει αντίσταση, ακόμα και στον πιο δύσπιστο επισκέπτη ή κάτοικό της. Θεωρώ πως καλό θα ήταν ο καθένας να μπορούσε να αισθανθεί αυτό το συναίσθημα, ακολουθώντας το ελεύθερα, δίχως προκαταλήψεις και όρια. Λίγες δυστυχώς οι φορές (στους χαλεπούς αυτούς καιρούς) που μια πόλη σε καλεί να βγεις έξω, κλείνοντας την τηλεόραση και αφήνοντας πίσω τα προβλήματα που μας έχουν δημιουργήσει.

Καιρός για αναδιαπραγμάτευση του ατόμου και των κοινωνικών σχέσεων.

Καιρός να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι με λιγότερα πράγματα, κοιτώντας την καθαυτή ουσία.

Όμορφα μέρη εκτός του Νομού Χανίων και γιατί;

Τα γραφικά χωριουδάκια με τους όμορφους ανθρώπους στην ορεινή Σητεία. Οι απέραντες ανεκμετάλευτες παραλίες νότια του Ρεθύμνου. Η αγριάδα των Αστερουσίων. Το πάγωμα του χρόνου της Γαύδου.