συνέντευξη της Μαρίας Λούκα στο Μάνο Λυπάκη

Παπούτσι από τον τόπο μας έφυγε για να ψάξει την τύχη της στην πρωτεύουσα. Τραγουδάει, γράφει, συνθέτει αξιόλογα. Σε τραγούδια όπως το «Φόλα» δείχνει ότι δεν βλέπει την μουσική επιφανειακά. Μια όμορφη παρουσία μας καταθέτει πτυχές του εαυτού της αλλά και πράγματα που πιστεύει.

Έχει δηλώσει:
Αν δεν τραγουδούσε θα της άρεσε να μαγειρεύει
Ήρωες της καθημερινότητας θεωρεί τους συνταξιούχους

Θα έφευγε από την Ελλάδα και θα γυρνούσε μόνο όταν ήταν να ξαναφτιαχτεί η χώρα από την αρχή

         Άλμπουμ

1ος δίσκος «Καλημέρα»  2006

2ος δίσκος «Ιστορίες» 2009

1. Τι αναμνήσεις κουβαλάς από τα εφηβικά σου χρόνια;

Αυτό που θυμάμαι πιο έντονα από την παιδικότητα μου είναι οι μυρωδιές. Τότε ακόμα το Ηράκλειο είχε μια αίσθηση πιο οικογενειακή. Περνούσες μέσα από τους δρόμους και μύριζες τα σπιτικά φαγητά, τη θάλασσα και τη ράκη από τα μικρά καφενεία. Αν και δεν είναι πολλά τα χρόνια που πέρασαν, έχω την αίσθηση ότι μέσα στο παιδικό μυαλό μου όλα φάνταζαν σαν μια μεγάλη γιορτή. Πάντα υπήρχε στη συγκεκριμένη πόλη μια βιασύνη όμως ήταν πολύ φαινομενική γιατί κατά βάθος ο καθένας είχε και απ’ ότι διαπιστώνω εξακολουθεί να έχει λίγο χρόνο να ξαποστάσει πίνοντας μια ρακή δημιουργώντας παρέες και συζητώντας. Αυτό είναι που διαφοροποιεί και κάνει ξεχωριστή μια μικρή κοινωνία όπως το Ηράκλειο.

2. Πότε έφυγες από την Κρήτη;

Έφυγα το 2000 για την Αθήνα όπου πήγα να σπουδάσω και να εξασκήσω το τραγούδι.

3. Περιέγραψε μου σε λίγες λέξεις πως είναι η ζωή σου έκτοτε.

Η ζωή μου δεν διαφέρει σε τίποτα από τη ζωή των υπολοίπων. Έχει τα σκαμπανεβάσματά της. Προσπαθώ καθημερινά να γίνομαι καλύτερη στη δουλειά μου, ειδικά με τις παρούσες συνθήκες όπου τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ για όλους. Είχα τη χαρά να κάνω όμορφες συνεργασίες και να μοιραστώ τη σκηνή με σημαντικούς ανθρώπους. Πορεύομαι λοιπόν όπως όλοι, προσπαθώντας να εξελίξω όσο το δυνατόν περισσότερο αυτό που κάνω.

4. Η απόλυτη ευτυχία για σένα είναι…

 

Η ηρεμία και η ισορροπία. Να μπορέσω κάποια στιγμή να είμαι σε αρμονία με τους ανθρώπους γύρω μου και να αποδέχομαι τα πράγματα σε ένα επίπεδο όπου να παλεύω μεν όσο μπορώ για την αλλαγή αλλά να έχω το σθένος να αποδεχτώ τα αποτελέσματα ακόμα κι όταν αυτά δεν μου αρέσουν.

5. Τι σε κάνει να σηκώνεσαι το πρωί;

 

Το φως του ήλιου. Προσπαθώ να ξυπνώ αρκετά νωρίς ώστε να χαίρομαι την ανατολή του ήλιου. Να καλωσορίζω τη μέρα με ό,τι νέο θα φέρει.

6. Ο μεγαλύτερος φόβος σου;

 

Να μην έχω ισορροπία και καθαρό νου. Αισθάνομαι βέβαια ότι ο φόβος είναι κάτι που σε κρατά πίσω και δεν σε αφήνει να εξελιχθείς οπότε προσπαθώ να μην έχω φοβίες. Θέλω να εξελίσσομαι και να είμαι έτοιμη πάντα χωρίς φόβο, να δεχτώ το καινούριο και να παλέψω για να το κατακτήσω με σύνεση και σωφροσύνη.

7. Ο αγαπημένος σου προορισμός;

 

Ο αγαπημένος μου προορισμός είναι εκεί που βρίσκονται οι αγαπημένοι μου άνθρωποι. Δεν είναι συγκεκριμένος τόπος αλλά συγκεκριμένοι άνθρωποι.

8. Υπάρχουν καλλιτέχνες στις μέρες μας που περνάνε μηνύματα μέσα από τους στίχους και μουσική τους;

Όλοι περνούν μηνύματα. Το θέμα είναι τί σκέψεις προβάλλουν, τί πρότυπα και πού σε καθοδηγούν. Κάποιοι από τους καλλιτέχνες που διαφοροποιούνται στο στίχο και προβάλλουν κάτι διαφορετικό είναι οι Active Member, ο Μάλαμας, ο Νικήτας Κλιντ, ο Παυλίδης, ο Αγγελάκας. Ο στίχος τους δίνει νομίζω τροφή για σκέψη και θίγει κάποια πράγματα που καλό θα ήταν να μην περνάνε αδιάφορα.

9. Έχεις αισθανθεί την κρίση στη δουλειά σου;

Βεβαίως και την αισθάνομαι. Μην ξεχνάτε ότι η εργασία μας είναι ένα είδος πολυτελείας. Όταν ο άλλος δεν έχει για τα βασικά, δεν θα ξοδέψει χρήμα και χρόνο για να ακούσει μουσική και να πιει ποτό.

10. Είσαι αισιόδοξη ή απαισιόδοξη για τις ημέρες που έρχονται;

Γενικά στη ζωή μου είμαι αισιόδοξη. Πιστεύω πως οποιαδήποτε αλλαγή γίνεται επώδυνα και θα υποστούμε όλοι το κόστος ακόμα κι αν δεν έχουμε άμεση σχέση με τους λόγους για τους οποίους οδηγηθήκαμε εδώ. Όταν έχεις πιάσει πάτο, το μόνο που μένει είναι να αρχίσεις να ανεβαίνεις…

11. Είναι ο Έλλην όσα του επιρρίπτει όλη η υφήλιος;

Και πολύ περισσότερα. Ο Έλληνας νομίζω είναι αρκετά τεμπέλης και βολεψάκιας. Δεν έχει μάθει στην πειθαρχεία και τη σκληρή δουλειά. Με τόσα δώρα που μας χάρισε η φύση του τόπου και με τον ιστορικό και πολιτισμικό πλούτο που διαθέτουμε, θα μπορούσαμε να έχουμε χτίσει τα θεμέλια για μια τρομερή εξέλιξη της χωράς. Θα μπορούσαμε να πρωτοστατούμε στα πράγματα και να προσφέρουμε πολλά στους άλλους. Δυστυχώς όμως, δεν έχουμε μάθει να χρησιμοποιούμε τα προτερήματα μας αλλά να τα καταστρέφουμε. Αντί να κοιτάμε τι έκαναν οι άλλοι σε εμάς καλύτερα να δούμε τις δικές μας ευθύνες σε σχέση με το πως έχουμε καταλήξει.

 13. Η κρίση είναι μόνο οικονομική;

Η αρχή της κρίσης ξεκινάει από την οικονομία άλλα νομίζω θα επεκταθεί σε μια κοινωνικοπολιτική αλλαγή. Το τοπίο αλλάζει και πιστεύω ότι θα ξαναγυρίσουμε στο φυσικό, διότι τώρα ζούμε αφύσικα σε όλες τις εκφράσεις της ζωής μας. Κάθε αλλαγή γίνεται με κόπο και πόνο αλλά πρέπει να ξαναβρούμε τις πραγματικές μας ανάγκες και όχι τις επίπλαστες που μας έχουν δημιουργήσει.

Συνέντευξη στον Αντώνη Σπανάκη

Φωτογραφίες Μάνος Λυπάκης