Πρωτομηνιά, πρωταπριλιά // Ψέματα μην μου πεις // έτσι για αλλαγή // Καλό μήνα δουνουτού,έντεκα μήνες δυνατά // έτσι γερά // με τσαμπουκά. // να κάνω ένα καφέ ή θα ξυπνήσεις σκέτος? // Διπλώνω το πακέτο του καπνού // άδειασε, τώρα δεν υπάρχει λόγος να βλέπω τι μας προειδοποιεί το υπουργείο // ωπ, άδειασε και το γκαζάκι // Λογαριάζω // Δυαδικό το σύστημα. Διπλά βιβλιά που οδηγούν στο χρέος, διπροσωπία στην πολιτική, στην κοινωνία // στην κοινή γνώμη // στην κοινή λογική // διπλό το τελευταίο ματς και έχασα το στοίχημα // Κρίμα // Θα κάμω ένα διπλό ελληνικό- χρέος μου // σίμωσε να κεράσω //

Τι μου λές // το φίπι-Α έχει φτάσει στο εικοσ-τρία? // πάμε για εικοσ-τέσσερα? // Δηλαδή κάνουμε μια ζωή τριών τετάρτων? // Ωραίος ρυθμός τα τρία τέταρτα // βαλσάκι // βάλσαμο // αλλά βαλσαμώνει το όνειρο // δεν λειτουργεί αρμονικά στο δυαδικό σύστημα // Μπορεί και να μου φαίνεται // που είναι ο αναπτήρας τώρα που τον χρειάζομαι να βάλω μπροστά το μπρίκι // Α, ναι. // έχει μια αποικία δίχρωμων μπικ // της ομαδάρας // στο συρτάρι // για πέτα μου έναν //

Από το παράθυρο φαίνονται // αναστεναγμός οι εξατμίσεις // τα φουγάρα // Το χρέος δίπλωσε την καρδιά σου πόλη μου // και ενώ ξημερώνει // σου διπλοπαρκάρει με τους τροϊκάνους τα στενά // τις φλέβες σου // Ανακατεύω με το κουτάλι // την ώρα που τα σκαθάρια ανασυντάσσονται για την καινούρια σεζόν // έχε γεια Φοίνικα // Ω, Φοίνικα, ευγενική χορηγία της ολυμπιάδας, μαζί τα φάγαμε // Και μποτιλιάρουμε // πρωί-βράδυ // κατρακυλάμε με τα αυτοκίνητα και τα μοτοσακά μας // προς το κέντρο // ή μακριά από το κέντρο // Την κλείνω την τιβί // εκεί η ελπίδα αυτοδιπλώνεται πολλάκις // σαν ραδιενεργό γιαπωνέζικο οριγκάμι //

Δεν θα μου χυθεί // τόσους καφέδες έχω ψήσει // Να σου πω θα τον πιούμε στα γρήγορα // πρέπει να φύγω // Θα διπλοπαρκάρω αφού έχω δουλειά και βιάζομαι- πέντε λεπτά θα κάνω μόνο // μετά θα στρωθώ // διπλά μεροκάματα // με τόσες δουλειές που παίζουν // και θα διπλοκλειδώνω τις νύχτες γιατί η εγκληματικότητα είναι παντού // αφού διπλοτσεκάρω το φάκελο με τα σπαμ στο μυαλό μου, να σιγουρευτώ // να κοιμηθώ ήσυχα // Να δω δυό όνειρα -ένα καλό ένα κακό- Όλα τα θέλω διπλά // στα δύο, το ένα δώρο // Έτοιμος, με δύο φουσκάλες ο γκαϊφές περικαλώ // μόρτικος // ζαχαρίτσα δεν έβαλα // σκέτος έχει την καλύτερη γεύση //

Τα θέλω διπλά // Τα βλέπω διπλά // Δεν ξύπνησα ούτε εγώ ακόμα // μην καείς // περίμενε // λίγο ακόμα να κρυώσει // Φόβος και ελπίδα, Νίκο Καζαντζάκη // δεν μας εξήγησες πως τα κατάφερες και τα ξεπέρασες // και έχουμε δώσει το όνομα σου σε πλοίο // σε αεροδρόμιο // βέβαια παρολίγον να αφοριστείς // τότε που ακόμα νήστευαν σε αυτόν το τόπο. // Μη φοβάσαι, μην ελπίζεις > αγάπα και έχε πίστη? // Εγώ κρατώ αυτό που είπες στο γουίκι, πως είσαι πιο θρήσκος, πιο ηθικός από δαύτους. // Και έχεις και μια πολύ καλή θέση // ψηλά στα τείχη // Θα περάσω για ένα γειά ποδηλατώντας καμιά καλή μέρα // που να’ναι σκόλη//

Εβίβα // άσε τους να λένε πως δεν κάνει το εβίβα στον καφέ // αφού καφέ πίνουμε πάντα και παντού στην πόλη // ή τις βλέπω διπλές και τις καφετέριες? // αλήθεια στο εύχομαι ωριαία, καθημερινά και εβδομαδιαία: Να διαλέγεις την αγάπη // και όχι τον φόβο // απ’το σακούλι με τις αισθήσεις μέσα σου // λούσου μ’αγάπη παιδί μου // και θα δεις // είναι άνοιξη // άντε δυό γουλιές και φύγαμε.

του Γιώργου Παπαδακάκη liquidgrass@gmail.com