FREEVOX ελεύθερη σκέψη σε ελεύθερη γραφή – Σε 24 ώρες: Sight citying…στην Κρήτη

Τι;;; Εικοσιτέσσερις ώρες μόνο;

Ξέρω, είναι λίγες έως και ελάχιστες αλλά πώς αλλιώς θα σου έλεγα τι μπορείς να κάνεις στις παρακάτω πόλεις μέσα σε λίγες γραμμές;

Εικοσιτέσσερις ώρες λοιπόν, και αν θες εσύ απλώς κάτσε παραπάνω.

Σίγουρα θα περάσεις όμορφα…

Άγιος Νικόλαος

Ετοιμάσου για τις πιο ήρεμες και γαλήνιες εικοσιτέσσερις ώρες που ως τώρα έχεις περάσει. Η κωμόπολη του Αγίου Νικολάου γνωρίζει πολύ καλά πως να σου τις «προσφέρει»…

Ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να κάνεις είναι, μάλλον, ένας καφές πάνω ή δίπλα από τη λίμνη Βουλισμένη, σημείο αναφοράς της πόλης του Αγίου Νικολάου για την οποία πολλοί μύθοι έχουν δημιουργηθεί. Μάλιστα, σύμφωνα μ’ έναν εξ αυτών η εν λόγω λίμνη είναι άπατη… πράγμα βέβαια απολύτως αναληθές αφού το βάθος της καταμετρήθηκε στα εξήντα και κάτι μέτρα.

Μετά, λοιπόν, από το καφεδάκι με φόντο την πανέμορφη λίμνη με τα αλμυρίκια και τα πεύκα της, μια βόλτα από τις γειτονιές και το κέντρο της πόλης, μάλλον είναι η καλύτερη πρόταση πριν από την επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο, στο πλουσιότατο Αρχαιολογικό Μουσείο και στη Δημοτική Πινακοθήκη με τις μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις που φιλοξενεί.

Αν έχεις τελειώσει νωρίς, δεν έχεις παρά να πάρεις την πετσέτα σου και να καταφύγεις για μια βουτιά στην παραλία Αμμούδι που βρίσκεται βορειοδυτικά της πόλης και προσεγγίζεται με τα πόδια. Για μια βουτιά έως και το ηλιοβασίλεμα, που θα σε βρει να περπατάς στον παραλιακό δρόμο με κατεύθυνση προς το κέντρο και με θέα προς τον κόλπο του Μεραμπέλλου και το νησάκι των Αγίων Πάντων που πάνω του σήμερα φιλοξενούνται κάποια μέλη του σπανιότατου κρητικού αίγαγρου, γνωστότερος ως «κρι-κρι».

Το βράδυ έχει πλέον έρθει και οι επιλογές για φαγητό, για ποτό ή για καμιά ρακί είναι πραγματικά πολλές και κάποιες εξ αυτών ιδιαιτέρως καλές.

Καλά να περάσετε!

Μην ξεχάσω:

τη βόλτα στην παραλιακή, κατά το ηλιοβασίλεμα
την επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο
το μπάνιο, αν όχι στο Αμμούδι σε κάποια από τις παραλίες της πόλης
τον καφέ δίπλα στη λίμνη

Tip

Αν μέσα στο πρόγραμμά σου είναι να επισκεφτείς κάποιο από τα καφενεία πήγαινε προς την έξοδο της πόλης, εκεί απέναντι από το νοσοκομείο, που βρίσκονται δύο από τα πιο «ενημερωμένα» ρακάδικα ολόκληρου του Νομού Λασιθίου. Το νου σου γιατί πίνουν πολύ!

Ηράκλειο

Καλωσήρθες στο δημοκρατικό Ηράκλειο ή Χάνδακα ή Candia ή Μεγάλο Κάστρο. Πολλοί λαοί πέρασαν από ‘δω και άφησαν το στίγμα τους. Εμείς, σαν σύγχρονοι κατακτητές της ίδιας μας της πόλης, προσθέσαμε ολίγον τσιμέντο πάνω στο στίγμα των προγενέστερών μας, με τη γνωστή συνήθεια του σκύλου που σηκώνει το πόδι για να ουρήσει.

Από τα διάφορα ονόματα της πόλης, είναι εύκολο να καταλάβεις ότι το κύριο χαρακτηριστικό του Ηρακλείου είναι τα περίφημα ενετικά τείχη που περιβάλλουν το ιστορικό του κέντρο, ένα από τα μεγαλύτερα οχυρωματικά έργα της Μεσογείου. Τα τείχη ξεκινάνε από το επιβλητικό φρούριο Κούλες, που φυλάει την πόλη εκ θαλάσσης από σύγχρονους πειρατές και καταλήγουν και πάλι στο Κούλε, ύστερα από μία περίπου κυκλική διαδρομή στα ενδότερα. Μια πολύ καλή ιδέα λοιπόν, αν θες να αποκτήσεις μια γρήγορη οπτική του κέντρου του Ηρακλείου είναι να ακολουθήσεις τα τείχη είτε παραπλεύρως είτε αφ’υψηλού. Προτείνω να ανέβεις πάνω στα τείχη από την Καινούργια Πόρτα και να κατευθυνθείς δυτικά μέχρι τη θάλασσα. Το ηλιοβασίλεμα και η θέα θα σε κάνουν να ξεχάσεις την άσχημη δόμηση της πόλης, η οποία είναι έκδηλη από κει πάνω.

Εσύ που βαριέσαι γρήγορα τις ήσυχες βόλτες και διψάς από λίγο φασαρία, κόσμο και μαγαζιά, απλά ξεκίνα το σουλατσάρισμα από το σημείο μηδέν, δηλαδή την Πλατεία Λιονταριών. Επειδή νηστικό αρκούδι δεν χορεύει, κάνε μία στάση στο ξακουστό μπουγατσάδικο του «Κιρκόρ» και ξεχύσου στους πεζόδρομους. Με κάμποσο περπάτημα θα δεις όλα τα απαραίτητα. Αν τολμήσεις να καβαλήσεις κάτι με τροχό (εκτός ποδηλάτου και πατινιού) τότε μάλλον και τις 24 σου ώρες θα τις περάσεις ψάχνοντας να παρκάρεις και να ηρεμήσεις από κάποιον οδηγικό καβγά που πολύ πιθανόν να μπλέξεις.

Αν θέλεις μυρωδιές, μικρομάγαζα και λίγο στρίμωγμα πήγαινε στην παλιά αγορά. Δεν είναι δα και τόσο μεγάλη. Αν είσαι από αυτούς που περπατάνε λίγα μέτρα και κουράζονται, τότε μπορείς να κάνεις στάση στα ουζερί της αγοράς. Αλλά καλύτερα «γλάκα», γιατί 24 ώρες είναι λίγες.

Αν τα γούστα σου είναι πιο ακριβά και θέλεις να κάνεις και τα ψώνια σου τότε πάρε τη Δαιδάλου, το γνωστότερο πεζόδρομο της πόλης, την Ερμού του Ηρακλείου. Εσύ που βαριέσαι τις βιτρίνες ή εσύ που περπατάς 100 μέτρα και κουράζεσαι θα σε τραβήξουν οι καφετέριες – μανιτάρια που παραμονεύουν στα παράπλευρα δαιδαλώδη στενά. Αλλά είπαμε, «γλάκα». Στο τέλος της Δαιδάλου, είναι η πλατεία Ελευθερίας και το meeting point Αστόρια, η αντίστοιχη Καμάρα της Θεσσαλονίκης. Στην πλατεία δεν μπορείς να κάνεις και πολλά, πέρα από το να καείς από το περίσσιο τσιμέντο, γι’ αυτό πήγαινε προς το Αρχαιολογικό Μουσείο. Εσύ φυσικά που διψάς για ιστορία και πολιτισμό, τότε μπορείς να επισκεφτείς τις πύλες των τειχών που λειτουργούν και σαν εκθεσιακοί χώροι, τα διάφορα μουσεία, όπως το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και το Ιστορικό Μουσείο και φυσικά τα περίφημα Ανάκτορα της Κνωσού, για χάρη των οποίων έρχεται ο Κινέζος από την άλλη άκρη της γης με σύντροφο την αγαπημένη του φωτογραφική. Βέβαια, σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να γίνεις Βέγγος, αν θες να τα προλάβεις όλα.

Εσύ που κουράστηκες από το περπάτημα και τον ήλιο και δεν θες να πας μέχρι την Κνωσό, τότε δικαιωματικά σου αξίζει το καφεδάκι, που προσφέρει με τη σέσουλα η πόλη. Προτείνω πάρκο Γεωργιάδη… Το απόγευμα σουλάτσαρε πάνω στα τείχη ή στην παραλιακή μέχρι το Παγκρήτιο στάδιο αν αντέχεις. Επίσης, μπορείς να περπατήσεις την περίφημη λεωφόρο «μπαϊπάς» που ξεκινάει από τον Κούλε και καταλήγει στον πράσινο φάρο.

Το βράδυ είναι ώρα να ανταμειφθείς για την κούραση της μέρας. Αμέτρητα ουζερί, μπαράκια και κλαμπάκια είναι έτοιμα να σε υποδεχθούν όποια ώρα θες, ό,τι διάθεση κι αν κουβαλάς. Ό,τι τύπος και να ‘σαι θα βρεις αυτό που σου ταιριάζει. Θα σου πρότεινα ένα «ποτ πουρί» για να γευτείς καλά τη νύχτα στην πόλη. Ξεκίνα με ένα μεζεδοπωλείο, συνέχισε σ’ ένα μπαράκι και αργά κατηφόρισε προς παραλιακή για να βγάλεις από μέσα σου το party animal που κρύβεις. Δεν έχει σημασία τι μουσική ακούς, εξάλλου είσαι της παρέας και της διασκέδασης.

Όταν πάει ξημερώματα και μετά βίας μπορείς να περπατήσεις ευθεία και νομίζεις ότι το μόνο που μένει είναι να κοιμηθείς, τότε κάνεις λάθος. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν και πάλι στα Λιοντάρια για μια περιποιημένη γυρόπιτα. Τότε μπορείς να πας ήσυχος για ύπνο. Ελπίζω μόνο να μην ήπιες τόσο πολύ και ξέχασες πώς ήταν η μέρα σου στο Ηράκλειο.

Μην ξεχάσω

Τη μπουγάτσα στο «Κιρκόρ» δίπλα από την κρήνη Μοροζίνι
Να πάρω ένα κρητικό μαχαίρι από τα παλιά μαχαιράδικα της οδού 1821
Το ηλιοβασίλεμα πάνω στους κυματοθραύστες του Κούλε
Επίσκεψη στον τάφο του Καζαντζάκη πάνω στα τείχη

Tip

Δεν χρησιμοποιούμε αυτοκίνητο. Για όσους βαριούνται το περπάτημα υπάρχουν τα ποδήλατα του Δήμου που μπορείς να χρησιμοποιήσεις.

Ρέθυμνο

Τι να κάνεις στο Ρέθυμνο σε 24 ώρες; Ακόμα κι αν είσαι ο πιο αργόσχολος άνθρωπος στον κόσμο, θα βρεις σίγουρα τρόπο να γεμίσεις τη μέρα σου. Εξάλλου και οι ρυθμοί της πόλης είναι σχετικά χαλαροί κι αυτό είναι ένα από τα πλεονεκτήματα του Ρεθύμνου. Ο φοιτητόκοσμος ενισχύει έντονα αυτή τη χαλαρότητα. Αλλά και η ίδια η πόλη, πέρα από τους ανθρώπους, με την τεράστια παραλία από την μία και την παλιά πόλη με τους αμέτρητους πεζοδρόμους από την άλλη, σου βγάζει μια όρεξη για ήρεμη εξερεύνηση.

Αν θέλεις να προσανατολιστείς κάπως εύκολα, ξεκίνα με ένα καφεδάκι στο παλιό ενετικό λιμάνι με θέα το διάσημο φάρο. Από κει μπορείς να συνεχίσεις παραλιακά και να επισκεπτείς το περίφημο βενετσιάνικο κάστρο «Φορτέτζα». Επίσης, μπορείς να τραβήξεις από την άλλη για την τεράστια παραλία μήκους 12χλμ, παράπλευρα της οποίας συναντάς αμέτρητα καφέ και μπαράκια. Αλλά καλύτερα κάνε λίγο υπομονή.

Αν θέλεις να γνωρίσεις το κέντρο του Ρεθύμνου και κυριολεκτικά να χαθείς μέσα σ’ αυτό, τότε καλύτερα ανέβα προς τα πάνω για την παλιά πόλη του Ρεθύμνου που είναι από τις πιο καλοδιατηρημένες αναγεννησιακές πόλεις, απ’ όπου, όμως, δεν απουσιάζει η ανατολίτικη όψη της Τουρκοκρατίας. Είναι πραγματικά μια πολύ καλή ευκαιρία να χαθείς στους πεζοδρόμους και στα σοκάκια της και να χαζέψεις τα εντυπωσιακά σπίτια, ξεχνώντας για λίγο την εποχή στην οποία βρίσκεσαι.

Αν καταφέρεις να τη γυρίσεις σωστά και δεν καταλήξεις να κάνεις κύκλους γύρω από τον εαυτό σου, τότε μάλλον θα ‘χεις συναντήσει την ενετική Λότζια, την περίφημη Κρήνη Ριμόντι και την πλατεία με τον Πλάτανο, την «Κυρία των Αγγέλων», το Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο, το Νεραντζέ Τζαμί και φυσικά τη Μεγάλη Πόρτα του Ρεθύμνου, όπως και θα έχεις επισκεφτεί και το εργαστήριο παραδοσιακού φύλλου μπακλαβά του Χατζηπαράσχου. Μια τέχνη για την όποια δεν έχεις πολλά να πεις, παρά μόνο πως είναι αξιοθαύμαστη.

Για σένα που η ιστορία σε αφήνει παντελώς αδιάφορο, τότε για καλή σου τύχη, τα γραφικά σοκάκια που αυλακώνουν το Ρέθυμνο είναι γεμάτα με όμορφα μικρομάγαζα, καφέ και φαγάδικα, που πολλά εξ αυτών είναι «άψογα» και εναρμονισμένα με το ιστορικό αυτό περιβάλλον.

Όταν αρχίσεις και νιώθεις λίγο κλειστοφοβικά, τότε δεν μένει τίποτα από το να ξαναψάξεις τη θάλασσα. Ίσως τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να κατηφορίσεις για την παραλιακή. Μην ξεχνάς ότι έφαγες και παραπάνω από το κανονικό, μιας και οι Ρεθυμνιώτες είναι αρκετά μερακλήδες στο φαγητό, οπότε πρέπει να κάψεις και λίγες θερμίδες. Ένα παγωτάκι στα παράπλευρα μαγαζιά και με θέα το ηλιοβασίλεμα θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα.

Όταν έχει έρθει πια το βράδυ και έχεις ακόμα κουράγιο και δύναμη, δεν έχεις παρά να βγεις γι’ άλλη μια φορά και αυτή τη φορά ν’ ακολουθήσεις το ένστικτό και τις μουσικές σου προτιμήσεις. Στο Ρέθυμνο δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να βαρεθείς…

Μην ξεχάσω:

τις παραδοσιακές κρητικές καντάδες που γίνονται στα στενά της παλιάς πόλης τον Αύγουστο κυρίως
τις εκδηλώσεις στο ατμοσφαιρικό Κάστρο της «Φορτέτζα»
τα παλιά βενετσιάνικα αρχοντικά στην οδό Αρκαδίου
να πιώ νερό από την Κρήνη Ριμόντι. Για τους Ενετούς θεωρούνταν πηγή της καλοσύνης, ευγένειας και γενναιοδωρίας. Εξού και η επιγραφή LIBERALITATIS και FONTES

Tip

Αφεθείτε και δεχτείτε τα κεράσματα των ντόπιων. Ρίξτε μαζί τους κι ένα χορό κι ας μην ξέρετε τα βήματα.

Χανιά

Καλωσόρισες στη «Βενετία της Ανατολής», όπως πολλές φορές έχω ακούσει να λένε αυτή την κοσμοπολίτικη αλλά και γραφικότατη πόλη. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνεις, πριν ξεκινήσεις τη μέρα σου και την περιήγησή σου, είναι μάλλον μια μπουγάτσα και ένας καφές στου «Ιορδάνη». Έτσι, για να γλυκαθείς από την αρχή κι από πρωί, γιατί δεν ξέρω αν στο είπα, αλλά πρωί πρέπει να ξεκινήσεις για να προλάβεις να κάνεις όσα θ’ ακολουθήσουν. Κουράγιο, θα είναι μια όμορφη μέρα…

Τώρα εξαρτάται απολύτως από τα γούστα σου. Αν ένα από τα ενδιαφέροντά σου κατά τη διάρκεια των διακοπών σου είναι να επισκέπτεσαι μεταξύ άλλων και τα μουσεία της εκάστοτε περιοχής, τότε μάλλον πως θέλεις κι άλλο χρόνο. Γι’ αυτό λοιπόν βιάσου. Στα Χανιά θα βρεις το αξιολογότατο Αρχαιολογικό Μουσείο, το Ναυτικό Μουσείο Κρήτης, τη Συλλογή Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, το Σπίτι του Ελευθέριου Βενιζέλου στην περιοχή Χαλέπα, το Λαογραφικό Μουσείο Χανίων -έχει κι άλλα- το Μουσείο Τυπογραφίας, το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (Αρσενάλι)… Μάλλον που είναι αδύνατο να τα επισκεφτείς όλα σε μια μέρα και η επιλογή κάποιων εξ αυτών θα ήταν απολύτως σοφή. Έπειτα ν’ ακολουθήσει ο απαραίτητος περίπατος στην παλιά πόλη και να χαθείς μέσα στα γραφικότατα σοκάκια με τα εξαιρετικά κτίρια που σήμερα φιλοξενούν λογιών-λογιών ξενοδοχεία και μαγαζιά.

Μην αμελήσεις να πας στην εξαιρετική Δημοτική αγορά των Χανιών, το κτίριο που χρόνια τώρα στεγάζει, κρεοπωλεία, οπωροπαντοπωλεία, μαγαζιά με φημισμένα γαλακτοκομικά είδη, καθώς και πολλά καταστήματα με μπαχάρια και μοσχομυριστά ευεγερτικά βότανα από τα βουνά της κρητικής γης. Μετά την αγορά, ανατολικότερα, θα βρεις τα «στιβανάδικα», ένα στενό σοκάκι που θυμίζει τμήμα από κάποια αγορά της ανατολής στο οποίο έχει βρει «καταφύγιο» μια από τις τέχνες που τείνει να εκλείψει από πολλές περιοχές της Κρήτης. Τα στιβάνια, οι δερμάτινες χειροποίητες κρητικές παραδοσιακές μπότες, εδώ φτιάχνονται κι αν σου αρέσουν ράψε ένα ζευγάρι απολύτως στα μέτρα σου, για τους χειμώνες που θ’ ακολουθήσουν. Τα κρητικά στιβάνια είναι «αθάνατα».

Μία άλλη περιοχή που πρέπει επισκεφτείς και να δεις πως φτιάχνονται τα κρητικά μαχαίρια είναι τα «μαχαιράδικα» νοτιότερα από τα στιβανάδικα, δίπλα από το τουριστικό κέντρο των Χανιών, το σιντριβάνι. Τα μαχαιράδικα είναι το ιδανικό μέρος για να αγοράσεις ένα καλό μαχαίρι με κάποια μαντινάδα της αρεσκείας σου χαραγμένη πάνω στη λάμα του όπως:

«Έθιμο το χω από παλιά μαχαίρι να δωρίζω,

μόνο σ’ ανθρώπους π’ αγαπώ

και που τους ξεχωρίζω».

Τέλος, ξέρω και φαντάζομαι πως μάλλον η γλυκιά κούραση μετά απ’ όλα τα παραπάνω είναι αρκετή, οπότε τι καλύτερο από ένα μεζέ σε κάποια από τις δεκάδες ταβέρνες της πόλης ή κάποια παγωμένη μπύρα σε μια από τις καφετέριες με την απόλυτη θέα στο θαυμάσιο ενετικό λιμάνι.

Μην ξεχάσω: