FREEVOX ελεύθερη σκέψη σε ελεύθερη γραφή – Στην Αθήνα από ψηλά-Αναρρίχηση, τρέξιμο και ποδήλατο “πάνω” από την πρωτεύουσα.

Όταν κοιτάς από ψηλά αυτήν την πόλη, όλα σου φαίνονται όμορφα, οι πολυκατοικίες μετατρέπονται σε ψηφιδωτά και όλη η θέα της Αθήνας σε συνδυασμό με το γαλάζιο του αττικού ουρανού συνθέτουν εικόνες απαράμιλλης ομορφιάς. Υπάρχουν πολλοί τρόποι αλλά και μέρη, ώστε να δείτε την ελληνική πρωτεύουσα “αφ’ υψηλού”. Μπορείτε να απομακρυνθείτε αρκετά, μέχρι την Πεντέλη, τον Υμηττό, ακόμα και μέχρι την Πάρνηθα. Υπάρχει όμως και άλλος ένας τρόπος που δεν απαιτεί πολύωρες προσβάσεις και κοπιαστικές μετακινήσεις.

Στην καρδιά της Αθήνας λοιπόν υπάρχουν δύο λόφοι που προσφέρονται για πλήθος δραστηριοτήτων, γνωστοί μεν για την ομορφιά και τα μνημεία τους, αλλά όχι και για τις δραστηριότητες που “προσφέρουν”. Ναι, στο λόφο του Φιλοπάππου και του Λυκαβηττού, μεταξύ άλλων, μπορείτε να επιδοθείτε στην αναρρίχηση, στο ποδήλατο (mountain bike) αλλά και στο τρέξιμο που είναι σίγουρα οι ιδανικότεροι τρόποι για ένα “ταξίδι” πάνω από τη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας.

Ανάμεσα σε δεκάδες θαμνόφυτα και καλλωπιστικά φυτά, ανάμεσα σε πεύκα, κυπαρίσσια, χαρουπιές, ασπαλάθους ακόμα και φραγκοσυκιές μπορείτε να δραπετεύσετε, με λίγα μόλις λεπτά περπάτημα από το πολύβουο κέντρο, και να επιδοθείτε στο αγαπημένο σας σπορ.

Φιλοπάππου

Ο λόφος του Φιλοπάππου στις μέρες μας αποτελεί την “παιδική χαρά” των Αθηναίων αναρριχητών μιας και προσφέρει πλήθος ασφαλισμένων αναρριχητικών διαδρομών, διαφόρων δυσκολιών. Οι διαδρομές βρίσκονται στα ασβεστολιθικού πετρώματος βράχια, που βρίσκονται πάνω και λίγο ανατολικότερα από το θέατρο της Δώρας Στράτου.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βρεθείτε εδώ. Ο πιο ενδιαφέρων είναι να περπατήσετε από το Θησείο προς την αρχή της οδού Διονυσίου Αρεοπαγίτου, να μπείτε μέσα στο πευκόφυτο δάσος προς τον Άγιο Δημήτριο τον Λουμπαρδιάρη και να συνεχίσετε στο λιθόστρωτο δρόμο. Να συνεχίσετε για ακόμα πέντε λεπτά περίπου, προσπερνώντας – στα δεξιά σας- το δρόμο που συνεχίζει και καταλήγει στην Πνύκα και να πάρετε τον αμέσως επόμενο δεξί χωματόδρομο. Αυτός ο δρόμος καταλήγει, ουσιαστικά, πάνω από το θέατρο της Δώρας Στράτου όπου και μετατρέπεται σε μονοπάτι.

Αν θελήσετε πριν την αναρρίχηση να κάνετε ένα μικρό “ζέσταμα”, μια καλή πρόταση είναι να επιλέξετε το μονοπάτι –στ’ αριστερά σας- που καταλήγει στην κορυφή του Φιλοπάππου, ό,τι πρέπει για ένα ολιγόλεπτο τρεξιματάκι με εκπληκτική θέα στον κόλπο του Σαρωνικού και την Ακρόπολη.

Οι διαδρομές βρίσκονται δίπλα σας.

Συνεχίστε στο κατηφορικό μονοπάτι, κινούμενοι ανατολικά και προσπεράστε κάποια μικρά παρακλάδια που καταλήγουν στον περιφερειακό δρόμο. Αφού διασχίσετε περίπου πενήντα μέτρα, συναντάτε στα αριστερά σας τα πρώτα boulder*. Οι διαδρομές βρίσκονται τώρα, ακριβώς δίπλα σας, και εκτείνονται σ’αυτό το βράχινο “φρύδι” για περίπου εκατό μέτρα ακόμα.

Λίγη ιστορία…

Οι Αθηναίοι αναρριχητές ανακάλυψαν αυτόν τον μικρό βράχινο παράδεισο κάπου στα μέσα τις δεκαετίας του ‘50. Οι πρώτοι ανοίξαντες ήταν κατά πάσα πιθανότητα οι Γιάννης Πετρόχειλος αλλά και ο Γιώργος Μιχαηλίδης ένας από τους πρωτοστάτες της αναρριχητικής σκηνής στην Ελλάδα. Έκτοτε, μέχρι και το 1997, η περιοχή κέντρισε το ενδιαφέρον όλο και περισσότερων αναρριχητών, όπου και ανοίχτηκαν τελικά και οι υπόλοιπες αναρριχητικές διαδρομές.

Σήμερα, εκτός των μικρών “boulder” προβλημάτων, ο αναρριχητής συναντάει περίπου σαράντα ασφαλισμένες διαδρομές με δυσκολίες που ξεκινάνε από IV+ έως και VIII και φθάνουν ως και τα 15 μέτρα.

Η καλύτερή ώρα για μια επίσκεψη στην περιοχή –εξαρτάται βεβαίως από την εποχή- είναι μάλλον νωρίς το πρωί ή νωρίς το απόγευμα, ιδιαιτέρως αν είναι καλοκαίρι, μιας και τα βράχια έχουν νότιο προσανατολισμό και είναι εκτεθειμένα στον δυνατό αττικό ήλιο.

Ο λόφος του Φιλοπάππου αποτελεί χρόνια τώρα σημείο συγκέντρωσης των Αθηναίων, και όχι μόνο, αναρριχητών και είναι το ιδανικό μέρος για όποιον θελήσει να βρει σχοινοσύντροφο για κάποια μελλοντική εξόρμηση στα ελληνικά πανέμορφα βουνά.

Τώρα, εκτός της αναρρίχησης πολλοί είναι εκείνοι που επιλέγουν το λόφο και για άλλες δραστηριότητες όπως το ποδήλατο αλλά και το τρέξιμο. Ένα δίκτυο περιμετρικών πανέμορφων μονοπατιών και χωματόδρομων συνθέτουν ένα πολύ όμορφο πεδίο για τέτοιου είδους δραστηριότητες, κάτω από την ευεργετική – στα περισσότερα σημεία- σκιά των μεγάλων πεύκων.

Συμβουλή, προσοχή στις χελώνες, ναι στις χελώνες(!)

Ο λόφος του Φιλοπάππου είναι ιδανικός για μία εξόρμηση λίγων ωρών και αποτελεί ιδανική βόλτα/διαφυγή από το πολύβουο κέντρο, που μπορεί άριστα να συνδυαστεί με τις γειτονικές περιοχές της Ακρόπολης και του Θησείου.

Λυκαβηττός

Ο λόφος, σημείο αναφοράς της Αθήνας, μετά την Ακρόπολη, που αγγίζει σε ύψος τα 270 μέτρα και στην κορυφή του φιλοξενεί το πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, σήμερα αποτελεί και ένα ιδανικό μέρος για τρέξιμο, ποδήλατο αλλά και αναρρίχηση για τους μυημένους στο άθλημα.

Αν τον δείτε από μακριά θα παρατηρήσετε ότι ουσιαστικά χωρίζεται σε δύο ζώνες. Πρώτα, στην κατάφυτη με πεύκα περιοχή που φιλοξενεί και τα περισσότερα από τα μονοπάτια (δύσβατα ή μη) και προς τα πάνω ακολουθεί η βράχινη ζώνη εκεί που βρίσκονται και οι λιγοστές, αλλά όμορφες αναρριχητικές διαδρομές.

Ένα δίκτυο καλοδιατηρημένων μονοπατιών τον ζώνει περιμετρικά και σας δίνει την δυνατότητα να έχετε μία σφαιρική εικόνα της Αθήνας. Κάτω από τα πεύκα και δίπλα στα θαμνόφυτα με τα πόδια ή με ποδήλατο (mountain bike) μπορείτε να δείτε από ψηλά όλες τις κοντινές περιοχές της Αθήνας, τους Αμπελόκηπους, το Κολωνάκι, την Νεάπολη καθώς και το κέντρο της ιστορικής πόλης.

Όπως και στο Φιλοπάππου, δεν χρειάζεται πολύ προσπάθεια για να βρεθείτε σ’ αυτήν την περιοχή. Αναλόγως από πού βρίσκεστε, δεκάδες είναι οι δρόμοι που μπορούν να σας φέρουν σ’ αυτήν την πράσινη όαση στην καρδιά της Αθήνας.

Ο πιο συνηθισμένος δρόμος είναι εκείνος από τον περιφερειακό του Λυκαβηττού, που οδηγεί στο ανοιχτό Θέατρο και κατ’ επέκταση λίγα μέτρα χαμηλότερα από την κορυφή του, με το εκκλησάκι.

Δυστυχώς, και αντίθετα με το Φιλοπάππου, δεν έχουν ανοιχθεί πολλές αναρριχητικές διαδρομές στο Λυκαβηττό. Ουσιαστικά, υπάρχει μονάχα ένα αναρριχητικό πεδίο κι αυτό βρίσκεται στο παλιό λατομείο που συναντάτε στα αριστερά σας, στο δρόμο που οδηγεί στο γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Ισιδώρου.

Αν θελήσετε να σκαρφαλώσετε, στρίψτε αριστερά στον ανηφορικό χωματόδρομο. Οι διαδρομές βρίσκονται στα δύο πέταλα που διακρίνετε στα πάνω διαζώματα. Για το αριστερό πέταλο ανεβείτε αριστερά από τη σπηλιά ενώ για το δεξί σκαρφαλώστε με τη βοήθεια του συρματόσχοινου που βρίσκεται ακριβώς από κάτω και τοποθετήθηκε γι’ αυτό ακριβώς το λόγο. Τα βράχια είναι αραιά ασφαλισμένα και θέλουν ιδιαίτερη προσοχή.

Ο Λυκαβηττός παραδόξως είναι από τα πρώτα αναρριχητικά πεδία της Αθήνας, αφού οι πρώτες αναρριχητικές απόπειρες έγιναν μόλις το 1926 με εντελώς πρωτόγονα, γεμάτα φαντασία μέσα.

Η καλύτερη ώρα για μία επίσκεψη είναι μάλλον, όπως και στο Φιλοπάππου, νωρίς το πρωί ή το απόγευμα. Ό,τι κι αν κάνετε όμως, μην παραλείψετε να επισκεφθείτε την κορυφή του και ν’ απολαύσετε την θέα.

Στην κορυφή θα βρείτε και ένα καφέ/εστιατόριο για όλους όσους θελήσουν να πιούν κάτι δροσιστικό και να φάνε –αν βαστάει το πορτοφόλι- και κάτι πιο φίνο.

Με λίγα λόγια…

Όσοι επισκεφθείτε την Αθήνα, μη χάσετε την ευκαιρία να τη δείτε και λίγο από ψηλά, είτε από τα βράχια, είτε από τα μονοπάτια της είναι βέβαιο, πως δε θα σας μείνει απαρατήρητη.