Βάλτε αμέσως να παίζει το «Good Vibrations» από «The Beach Boys» και αντηλιακό… …ξεχάστε τα μεγάλα καλοκαιρινά μπλοκμπάστερς, θυμηθείτε πως ο μόνος λόγος που γουστάρατε τον Ντίλαν ΜακΚέι στο Μπέβερλι Χιλς στην πραγματικότητα, ήταν επειδή ήταν σέρφερ (τουλάχιστον στα πρώτα επεισόδια!) και προς θεού… σταματήστε επιτέλους να βλέπετε Baywatch! 

Chasing the Lotus (2006)

Υπέροχο και σπάνιο υλικό, σε αφήγηση Τζεφ Μπρίτζες, από τους κινηματογραφιστές Γκρεγκ Γουίβερ και Σπάιντερ Γουίλς, τεσσάρων δεκαετιών, καθώς οι τελευταίοι, ακολουθούσαν τους νεαρούς τότε (και θρύλους τώρα) σέρφερς (Λόπεζ, Περάλτα, Γκαρσία κ.α.) σε όλη την υφήλιο, κατά τη διάρκεια της αναζήτησής τους για το μεγαλύτερο κύμα. Το ντοκιμαντέρ που πρέπει να δει κάθε εραστής του σερφ…

 

 

Endless Summer (1966)

Για πολλούς το αδιαμφισβήτητα, καλύτερο ντοκιμαντέρ για το σέρφινγκ. Καλιφόρνια, Αυστραλία, Ταϊτή, Νότιος Αφρική, είναι μερικά από τα μέρη που οι σέρφερς αναζητούν το «τέλειο κύμα» και ο Μπρους Μπράουν ήταν εκεί για να απαθανατίσει τις στιγμές. Μαγευτικά, εξωτικά πλάνα από μια εποχή που δε φαντάζει μόνο μακρινή και αγνώριστη, αθώα και συναρπαστική, αλλά είναι και στην πραγματικότητα.

 

Riding Giants (2004)

Ντοκιμαντέρ δια χειρός Περάλτα, για την ιστορία του σέρφινγκ, από τις αγνές του ρίζες πριν από πενήντα περίπου χρόνια, ως την εκμετάλλευσή του από τα brands και τα media στη σύγχρονη εποχή. Γοητευτικές vintage αναμνήσεις και βαθιά γνώση του αθλήματος από μέρους του δημιουργού αυτού του ντοκιμαντέρ, ιντριγκάρει ακόμα και εκείνους που είναι αδιάφοροι προς το σερφ.

 

Blue Crush (2002)

Ανάλαφρη και ευχάριστη, κατά τα άλλα μετριότατη ταινία για το καλοκαιρινό ρομάντζο μιας ημιεπαγγελματία σέρφερ σε περίοδο προετοιμασίας για αγώνες και ενός επαγγελματία παίχτη του αμερικάνικου ποδοσφαίρου σε διακοπές στη Χαβάη. Ανταμοίβει με όμορφα πλάνα πάνω, κάτω και μέσα από τα κύματα που εδώ δαμάζονται από κορίτσια και με την ρεαλιστική απεικόνιση της κουλτούρας που το σερφ κουβαλάει μαζί του εδώ και δεκαετίες.

 

Lords of Dogtown (2005)

Πριν ο Χιθ Λέτζερ μας αφήσει για τόπους άλλους και πριν η Κάθριν Χάρντγουϊκ αρχίσει τα «Twilight» και τις «Κοκκινοσκουφίτσες», το 2005 σκηνοθετεί το «Lords of Dogtown» σε σενάριο Στέισι Περάλτα που αφηγείται με τρόπο σχεδόν μελαγχολικό τις μέρες του Περάλτα, του Άλβα και της παρέας τους, γεμάτες σερφ και σκέιτμπορντ σε άδειες πισίνες, στη Σάντα Μόνικα, της Καλιφόρνια του ’70, πριν γίνουν θρύλοι.

 

 

Point Break (1991)

Ο Τζόνι (Κιάνου Ριβς) πράκτορας του F.B.I. εισχωρεί στην κοινότητα των σέρφερς της Καλιφόρνια, καθώς υπάρχουν υποψίες πως κάποιοι από αυτούς ανήκουν στη συμμορία των «προέδρων» ληστών. Δεν μπορεί παρά να επηρεαστεί και να παραδοθεί στην κουλτούρα του σερφ. Σκηνοθετεί η νικήτρια των Όσκαρ του 2008, Κάθριν Μπίγκελοου.

 

της Φωτεινής Αλευρά _ falevra@freevox.gr