Το Δέντρο της Ζωής

(The Tree of Life)

Σκηνοθεσία: Τέρενς Μάλικ

Σενάριο: Τέρενς Μάλικ

Παίζουν: Μπραντ Πιτ, Σον Πεν

Η.Π.Α. | 2011 | Αισθηματική, Δράμα | 139’| odeon

Χωρίς προφανή πλοκή, ίσως αισθανθείτε πως η συναισθηματική εμπλοκή με «Το Δέντρο της Ζωής» είναι αδύνατη. Ο Τέρενς Μάλικ συνθέτει ένα μωσαϊκό από ματιές και ήχους από την παιδική ηλικία του μικρού Τζακ.

Οι μακρές ηλιόλουστες καλοκαιρινές μέρες, τα ατελείωτα παιχνίδια με τους άλλους δύο αδερφούς του, η αυστηρότητα του πατέρα (Μπραντ Πιτ) και η υποχρεωτική πειθαρχία που απαιτούσε, η επιεικής μητέρα και η φροντίδα που πλημμύριζε με κάθε αγκαλιά τα τρία αγόρια της, προσεκτική και επιμελής στις ανάγκες τους, τα λερωμένα ρούχα και τα σκονισμένα παπούτσια από τα παιχνίδια και τις τρεχάλες, οι ξεκλείδωτες πόρτες και τα ορθάνοιχτα παράθυρα στη ζέστη της αμερικανικής επαρχίας στα τέλη του ’40.

Όπως ακριβώς θα έμοιαζαν οι αναμνήσεις από τη μακρινή, παιδική ηλικία του ενήλικα Τζακ (Σον Πεν). Σαν εικόνες από το παρελθόν, καθαρές μεν, χωρίς εμφανή συνάφεια μεταξύ τους δε. Σαν ψίθυροι, λέξεις και ερωτήσεις προς τον εαυτό του ή προς το Θεό, μέσα στο κεφάλι του.

Ο ενήλικας Τζακ μοιάζει χαμένος στο αποστειρωμένο, καθαρό και κλιματιζόμενο περιβάλλον του, ψάχνει τον εαυτό του μέσα από αυτές τις ματιές στο παρελθόν του. Αυτές, βλέπουμε κι εμείς.

Εντυπωσιακότατα είναι τα πλάνα της δημιουργίας του σύμπαντος, της εμφάνισης των πρώτων κυττάρων και την εξέλιξης των ειδών, που οριοθετεί τη ζωή όπως την ξέρουμε σήμερα μέσα στο χώρο και τον χρόνο.

Δύσκολη ταινία και αισιόδοξη προσπάθεια, εγείρει πολλές και πολύ διαφορετικές αντιδράσεις από το κοινό. Σίγουρα, θέμα συζήτησης μετά τη θέαση, αν και θα ήταν προτιμότερο να το είχατε δει στην σκοτεινή αίθουσα.

της Φωτεινής Αλευρά _ falevra@freevox.gr